Licytacja nieruchomości Nieruchomosć zabudowana

Nieruchomosć zabudowana

I. Przedmiotowa nieruchomość położona jest w obrębie ewidencyjnym Wierzowice Wielkie, w strukturze przestrzennej gminy Góra, na obszarze o wyraźnie ukształtowanej funkcji rolniczej z towarzyszącą zabudową zagrodową i jednorodzinną. Nieruchomość położona na działkach oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków: - nr 50 o powierzchni 0,6500 ha, - nr 49 o powierzchni 0,2800 ha, - nr 39/3 o powierzchni 1,08 ha, - nr 32/1 o powierzchni 0,56 ha, - nr 28/1 o powierzchni 0,56 ha, - nr 28/2 o powierzchni 0,44 ha.

1. Działka ewidencyjna nr 50 o powierzchni 0,6500 ha położona jest w obrębie Wierzowice Wielkie, w obrębie zwartego pasa zabudowy siedliskowej rozwiniętej wzdłuż lokalnej drogi gminnej. Nieruchomość posiada bezpośrednie przyleganie do działki drogowej nr 187, stanowiącej drogę gminną o nawierzchni utwardzonej kamieniem naturalnym, obsługującą ruch o charakterze lokalnym. Usytuowanie w pierwszej linii zabudowy zapewnia czytelną ekspozycję od strony drogi oraz jednoznaczne powiązanie funkcjonalne z układem komunikacyjnym miejscowości. Działka ma kształt wydłużony, nieregularny, z wyraźnym zwężeniem w kierunku północnym, co nadaje jej formę klina. Szerokość od strony drogi jest większa, natomiast w miarę oddalania się od frontu teren stopniowo ulega zawężeniu. Do drugiego, krótszego boku działki przylega działka nr 183/1 stanowiąca rów melioracyjny, który wyznacza granicę nieruchomości oraz pełni funkcję elementu systemu odwodnienia terenów rolnych. Rów stanowi trwały element zagospodarowania przestrzennego, wpływający na sposób użytkowania przyległej części gruntu. Ukształtowanie terenu jest zasadniczo płaskie, z nieznacznym spadkiem w kierunku rowu, co odpowiada lokalnym warunkom hydrologicznym i rolniczemu charakterowi otoczenia. W strukturze użytków gruntowych część o powierzchni 0,11 ha oznaczona jako Br-PsV stanowi teren zabudowany i zagospodarowany w formie siedliska. W tej części zlokalizowany jest budynek mieszkalny jednorodzinny oraz zabudowa gospodarcza. Zabudowa skupiona jest w strefie frontowej działki, zorganizowana funkcjonalnie w sposób typowy dla zagrody wiejskiej. Pozostała część nieruchomości o powierzchni 0,54 ha sklasyfikowana jako PsV stanowi trwałe użytki zielone i rozciąga się w głąb działki, poza obszarem zabudowy. Część ta pozostaje w bezpośrednim sąsiedztwie gruntów rolnych o analogicznym przeznaczeniu i sposobie użytkowania, co potwierdza utrwalony rolniczy charakter tej lokalizacji. Otoczenie działki tworzą inne nieruchomości siedliskowe oraz tereny rolne o niskiej intensywności zabudowy. Brak jest w bezpośrednim sąsiedztwie obiektów o funkcji przemysłowej lub usługowej o zwiększonej uciążliwości. Lokalizacja działki nr 50 wpisuje się w stabilny, rolniczo-mieszkaniowy układ przestrzenny miejscowości, z wyraźnym podziałem na część zabudowaną oraz zaplecze gruntów użytkowanych rolniczo. Działka ewidencyjna nr 50 jest zagospodarowana w sposób typowy dla nieruchomości siedliskowej o funkcji rolniczo-mieszkaniowej. Część frontowa, przylegająca do drogi gminnej, stanowi strefę zabudowy zagrodowej. Teren w tej części jest częściowo utwardzony w formie nawierzchni gruntowej, wykorzystywanej jako dojazd oraz plac manewrowy. Wjazd na nieruchomość odbywa się przez dwuskrzydłową bramę stalową osadzoną w ogrodzeniu, a wzdłuż granic widoczne są elementy ogrodzenia trwałego oraz żywopłotowego. W obrębie siedliska zlokalizowany jest budynek mieszkalny jednorodzinny oraz budynki gospodarcze związane z prowadzeniem gospodarstwa. Bezpośrednie otoczenie budynku mieszkalnego stanowi teren częściowo zagospodarowany zielenią ozdobną i krzewami, z elementami małej architektury ogrodowej oraz nasadzeniami drzew iglastych i liściastych. Układ zieleni ma charakter nieformalny, miejscami występują skupiska kamieni tworzące obramowania rabat oraz niewielkie różnice wysokości terenu. W dalszej części działki teren przechodzi w obszar otwarty, użytkowany jako trwałe użytki zielone. Grunt ma charakter nieutwardzony, porośnięty roślinnością trawiastą i roślinnością ruderalną, z pojedynczymi drzewami oraz samosiewami. Widoczne są elementy infrastruktury technicznej w postaci napowietrznej linii energetycznej przebiegającej nad częścią nieruchomości. Wzdłuż jednego z krótszych boków działki przebiega rów melioracyjny oznaczony jako działka nr 183/1, stanowiący element systemu odwodnienia terenów rolnych. Rów ma charakter otwartego cieku o zmiennym poziomie wody, z naturalnie ukształtowanymi skarpami porośniętymi roślinnością trawiastą i krzewiastą. Jego obecność wpływa na lokalne warunki wodne oraz wyznacza jednoznaczną granicę nieruchomości od strony przyległych gruntów rolnych. Całość zagospodarowania wskazuje na użytkowanie nieruchomości jako siedliska z zapleczem rolniczym, z wyraźnym podziałem na strefę zabudowaną w części 3 frontowej oraz otwartą część użytkowaną rolniczo w głębi działki. Stopień uporządkowania i utrzymania terenu jest zróżnicowany – część siedliskowa posiada zagospodarowanie o charakterze mieszkalno-ogrodowym, natomiast część tylna ma charakter ekstensywny, typowy dla trwałych użytków zielonych.

2. Działka ewidencyjna nr 49 o powierzchni 0,2800 ha położona jest w obrębie Wierzowice Wielkie, w północnej części miejscowości, w bezpośrednim sąsiedztwie terenów rolnych oraz rozproszonej zabudowy zagrodowej. Nieruchomość posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej oznaczonej numerem 188, stanowiącej lokalny ciąg komunikacyjny o charakterze gminnym, obsługujący zabudowę wsi oraz przyległe grunty rolne. Działka ma kształt wydłużony, zbliżony do nieregularnego klina, zwężającego się w kierunku północnym. Granice mają przebieg nieregularny, dostosowany do istniejącego układu cieków i podziałów geodezyjnych. Od strony południowej nieruchomość oddzielona jest od działki nr 50 rowem melioracyjnym oznaczonym jako działka nr 183/1, który stanowi wyraźną, fizyczną i funkcjonalną granicę pomiędzy obiema nieruchomościami. Rów ten jest elementem lokalnego systemu odwodnienia i wpływa na warunki gruntowo-wodne w obrębie działki. Zgodnie z ewidencją gruntów działka obejmuje grunty oznaczone symbolem N (nieużytki) o powierzchni 0,21 ha oraz PsV (trwałe użytki zielone klasy V) o powierzchni 0,07 ha. Teren jest niezabudowany i nieogrodzony. Sposób użytkowania ma charakter ekstensywny – grunt porośnięty jest roślinnością trawiastą, miejscami występują samosiewy drzew i krzewów oraz roślinność typowa dla terenów okresowo zawilgoconych. Ukształtowanie terenu jest zasadniczo płaskie, z lokalnymi obniżeniami, sprzyjającymi okresowemu gromadzeniu się wód opadowych. Występują tu warunki wskazujące na podwyższony poziom wód gruntowych oraz tendencję do okresowego podmakania gruntu, co koresponduje z klasyfikacją części powierzchni jako nieużytki. Obecność rowu melioracyjnego w bezpośrednim sąsiedztwie potwierdza, że obszar ten objęty jest systemem odwodnienia terenów rolnych, jednak nie eliminuje całkowicie zjawiska czasowego zawilgocenia. Otoczenie działki stanowią przede wszystkim grunty rolne użytkowane jako pola uprawne i łąki, a także rozproszona zabudowa zagrodowa w dalszym sąsiedztwie. Intensywność zabudowy w tej części miejscowości jest niska, a charakter przestrzeni pozostaje typowo rolniczy, z dominacją otwartych terenów i brakiem funkcji kolizyjnych. Podsumowując, działka nr 49 jest nieruchomością niezabudowaną, o wydłużonym i nieregularnym kształcie, z dostępem do drogi publicznej, oddzieloną od działki nr 50 rowem melioracyjnym. Sposób zagospodarowania ma charakter naturalny i ekstensywny, a warunki gruntowo-wodne wskazują na możliwość okresowego podmakania terenu, co wpływa na ograniczoną przydatność inwestycyjną i utrwalony rolniczy charakter nieruchomości.

3. Działka ewidencyjna nr 39/3 o powierzchni 1,0800 ha położona jest na skraju wsi Wierzowice Wielkie, w strefie przejściowej pomiędzy zwartą zabudową miejscowości a otwartymi terenami rolnymi. Usytuowanie nieruchomości ma charakter peryferyjny względem głównego pasa zabudowy wsi, co znajduje odzwierciedlenie w otoczeniu zdominowanym przez grunty użytkowane rolniczo oraz elementy infrastruktury melioracyjnej. Działka ma kształt nieregularny, wydłużony, z wyraźnie zróżnicowaną szerokością w poszczególnych częściach. Od strony frontowej przylega najkrótszym bokiem do drogi śródpolnej oznaczonej jako działka nr 185/1, stanowiącej dojazd o charakterze gospodarczym, obsługujący tereny rolne. Drugim z krótszych boków nieruchomość graniczy z rowem melioracyjnym oznaczonym jako działka nr 183/1, który wyznacza jej boczną granicę oraz pełni funkcję elementu systemu odwodnienia. Dwoma dłuższymi bokami działka przylega do nieruchomości o analogicznym, rolniczym sposobie użytkowania, co potwierdza jej funkcjonalne powiązanie z otaczającą przestrzenią produkcji rolnej. W strukturze użytków gruntowych przeważają grunty orne klas RV (0,37 ha) oraz RVI (0,50 ha), uzupełnione łąkami klasy ŁVI (0,17 ha) oraz nieużytkami (0,04 ha). Układ klasoużytków wskazuje na zróżnicowane warunki glebowe i wodne w obrębie nieruchomości. W tylnej części działki, w rejonie przebiegu rowu melioracyjnego, teren ma charakter obniżony i wykazuje cechy okresowego podmoknięcia. Obszar ten porośnięty jest roślinnością typową dla siedlisk wilgotnych i przyrowowych, w tym trawami o podwyższonej wilgotności siedliskowej oraz miejscowymi zakrzaczeniami. Część ta odpowiada klasyfikacji jako łąki i nieużytki. Pozostała, zasadnicza część działki użytkowana jest rolniczo jako grunty orne o ekstensywnym charakterze uprawy. Teren jest zasadniczo płaski lub nieznacznie falisty, bez trwałych elementów zagospodarowania kubaturowego i bez ogrodzenia. Brak jest zabudowy oraz infrastruktury technicznej związanej z funkcją mieszkaniową; sposób zagospodarowania podporządkowany jest produkcji rolnej. Otoczenie nieruchomości stanowią grunty rolne o podobnej strukturze użytkowania oraz rozproszona zabudowa w dalszym sąsiedztwie w kierunku centrum wsi. Lokalizacja na obrzeżu jednostki osadniczej powoduje, że działka pozostaje w strefie otwartego krajobrazu rolniczego, bez presji intensywnej urbanizacji. Podsumowując, działka nr 39/3 jest nieruchomością niezabudowaną o nieregularnym kształcie, z dostępem do drogi śródpolnej, graniczącą z rowem melioracyjnym oraz gruntami rolnymi. Sposób zagospodarowania ma charakter rolniczy, przy czym w części przyległej do rowu występują warunki podwyższonej wilgotności gruntu, wpływające na klasyfikację i sposób użytkowania tej części nieruchomości.

4. Działka ewidencyjna nr 32/1 o powierzchni 0,5600 ha położona jest w obrębie kompleksu leśnego, na terenie gminy Góra, w obrębie ewidencyjnym Witoszyce. Nieruchomość ma kształt nieregularny, zbliżony do wieloboku o wydłużonej formie, dostosowanej do przebiegu granic oddziałów leśnych oraz istniejących dróg leśnych. Granice mają charakter nieregularny, wynikający z podziałów gospodarczych lasu, bez geometrycznej regularności typowej dla gruntów rolnych. Dłuższe boki działki przylegają do innych gruntów leśnych wchodzących w skład tego samego kompleksu, co zapewnia jej ciągłość przestrzenną z otaczającym drzewostanem. Nieruchomość posiada dostęp do dróg oznaczonych numerami ewidencyjnymi 182 oraz 181, stanowiących drogi leśne o charakterze gospodarczym. Usytuowanie pomiędzy tymi ciągami komunikacyjnymi zapewnia możliwość dojazdu z dwóch kierunków, co ma znaczenie w kontekście prowadzenia gospodarki leśnej i wykonywania zabiegów hodowlanych oraz pozyskania drewna. Cała powierzchnia działki sklasyfikowana jest jako LsV – las klasy V bonitacji. Według danych urządzeniowych (oddział 2n, adres leśny D040150033-102-n-00, stan na 2022 r.) grunt stanowi powierzchnię drzewostanową (D-STAN) o funkcji gospodarczej (GOSP), na siedlisku boru mieszanego świeżego (BMŚW). Drzewostan ma budowę dwupiętrową. W warstwie górnej dominuje sosna zwyczajna w wieku około 110 lat, 4 stanowiąca pełny udział gatunkowy, o przeciętnej pierśnicy około 30 cm i wysokości około 24 m, przy zadrzewieniu 0,7 i zasobności około 280 m³/ha. W warstwie dolnej występuje dąb w wieku około 50 lat, o parametrach wskazujących na prawidłowy rozwój, z zadrzewieniem 0,5 i zasobnością około 100 m³/ha. Struktura pionowa wskazuje na drzewostan dojrzały z wykształconym drugim piętrem, co zwiększa jego stabilność biologiczną i produkcyjną. Ukształtowanie terenu jest zasadniczo płaskie do lekko falistego, bez wyraźnych deniwelacji, charakterystyczne dla siedlisk boru mieszanego świeżego. Brak jest zabudowy, ogrodzenia oraz elementów zagospodarowania niezwiązanych z gospodarką leśną. Runo leśne i podszyt mają charakter typowy dla siedliska świeżego, z naturalnym odnowieniem i miejscowym występowaniem podrostu. Działka stanowi wyodrębnioną jednostkę gospodarczą w ramach większego kompleksu leśnego, o jednoznacznie leśnym charakterze użytkowania, z dominującą funkcją produkcyjną i prowadzoną planową gospodarką zgodnie z zasadami urządzania lasu. Drzewostan zlokalizowany na działce nr 32/1 ma charakter gospodarczy, jednak jego aktualny stan wskazuje na wieloletni brak prowadzenia planowych zabiegów hodowlanych i pielęgnacyjnych typowych dla racjonalnej gospodarki leśnej. W strukturze drzewostanu widoczne jest nierównomierne zagęszczenie oraz brak śladów regularnych trzebieży, co skutkuje lokalnym przegęszczeniem w partiach młodszych oraz prześwietleniem w partiach starszych. Zwarcie nie ma charakteru wyrównanego, a struktura jakościowa drzewostanu jest zróżnicowana. W warstwie dolnej obserwuje się rozwinięty podszyt oraz miejscowe nagromadzenie samosiewów i krzewów, co świadczy o braku zabiegów pielęgnacyjnych (czyszczeń i trzebieży dolnych) w ostatnim okresie. Występują pojedyncze egzemplarze o obniżonej jakości technicznej, a także drzewa wykazujące cechy przestarzenia biologicznego, co jest naturalną konsekwencją przekroczenia wieku rębności przez dominującą warstwę sosnową. Brak systematycznych zabiegów pielęgnacyjnych wpływa na: - pogorszenie parametrów technicznych części surowca drzewnego, - obniżenie udziału sortymentów wielkowymiarowych wysokiej jakości, - zwiększenie udziału drewna średniowymiarowego i opałowego, - potencjalny wzrost kosztów pozyskania ze względu na rozwinięty podszyt i brak wcześniejszego przygotowania drzewostanu do użytkowania rębnego. Stan drzewostanu należy określić jako biologicznie stabilny, lecz gospodarczo zaniedbany w zakresie zabiegów pielęgnacyjnych.

5. Działki ewidencyjne nr 28/1 o powierzchni 0,5600 ha oraz nr 28/2 o powierzchni 0,4400 ha położone są w obrębie Wierzowice Wielkie, w północno-zachodniej części miejscowości, w strefie przejściowej pomiędzy zwartym kompleksem leśnym a terenami rolnymi. Nieruchomości mają charakter łąkowy i pozostają w bezpośrednim powiązaniu funkcjonalnym z otaczającymi gruntami o podobnym sposobie użytkowania. Obie działki rozdzielone są rowem melioracyjnym oznaczonym jako działka nr 28/4, który stanowi trwały element infrastruktury odwodnieniowej oraz jednoznaczną granicę geodezyjną pomiędzy nimi. Rów ma charakter otwarty, o naturalnie ukształtowanych skarpach, porośniętych roślinnością trawiastą i krzewiastą, i wpływa na lokalne warunki wodne w obrębie obu nieruchomości. Działka nr 28/1 przylega jednym z dłuższych boków do drogi oznaczonej numerem ewidencyjnym 182, stanowiącej drogę o charakterze gruntowym/leśnym, wykorzystywaną do obsługi terenów rolnych i leśnych. Drugim, krótszym bokiem działka graniczy z rowem oznaczonym numerem 180, co powoduje, że jej granice w tej części mają przebieg nieregularny, dostosowany do przebiegu cieku. Kształt działki jest wydłużony i nieregularny, z wyraźnym zwężeniem w części południowej. Cała powierzchnia sklasyfikowana jest jako ŁIV – łąki trwałe klasy IV. Teren jest zasadniczo płaski, miejscami z niewielkimi obniżeniami sprzyjającymi okresowemu zawilgceniu. Sposób użytkowania ma charakter ekstensywny; brak jest zabudowy oraz trwałych elementów zagospodarowania. Działka nr 28/2 również przylega do drogi nr 182, zapewniającej jej bezpośredni dostęp komunikacyjny. Kształt nieruchomości jest nieregularny, zbliżony do wydłużonego wieloboku, dostosowanego do przebiegu rowu 28/4 oraz granic przyległych gruntów leśnych. Cała powierzchnia działki sklasyfikowana jest jako ŁV – łąki trwałe klasy V, co wskazuje na słabsze warunki siedliskowe w porównaniu do działki 28/1. Teren porośnięty jest roślinnością trawiastą z wyraźnym udziałem samosiewów, w szczególności wiązu, występujących w sposób rozproszony i miejscami zagęszczony w strefach przygranicznych oraz w pobliżu rowu. Obecność samosiewu wskazuje na brak regularnego użytkowania rolniczego oraz postępujący proces sukcesji naturalnej. Obie działki mają charakter niezabudowany i nieogrodzony. Ukształtowanie terenu jest zasadniczo płaskie do lekko falistego, z lokalnymi obniżeniami w rejonie rowów melioracyjnych, co może powodować okresowe podwyższenie wilgotności gruntu. Otoczenie stanowią grunty leśne oraz łąki i grunty rolne o analogicznym sposobie użytkowania. Brak jest w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej lub obiektów o funkcji przemysłowej. Charakter nieruchomości należy określić jako rolniczy, z widocznymi cechami ekstensywnego użytkowania i częściowej sukcesji roślinnej, przy zachowaniu funkcji łąkowej w ewidencyjnej klasyfikacji gruntów. IV. Budowle i inne urządzenia

II. 1. Budynek mieszkalny jednorodzinny stanowi obiekt o pierwotnym charakterze przedwojennym, wzniesiony w technologii tradycyjnej murowanej z cegły ceramicznej pełnej na zaprawie wapienno-cementowej. Obiekt jest niepodpiwniczony i posadowiony bezpośrednio na fundamentach murowanych z kamienia i cegły, bez widocznych współczesnych izolacji przeciwwilgociowych poziomych i pionowych, co jest rozwiązaniem typowym dla zabudowy z okresu jego realizacji. Bryła budynku jest rozbudowana i przekształcana etapowo. Część pierwotna ma charakter wydłużonego prostokąta, natomiast kolejne dobudowy wprowadziły zróżnicowanie rzutowe oraz wysokościowe. Obiekt posiada dwie kondygnacje nadziemne – parter oraz poddasze użytkowe będące przedmiotem przebudowy i adaptacji na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 12 października 2015 r., obejmującej przebudowę poddasza oraz jego adaptację na pomieszczenia mieszkalne. Na dzień oględzin brak było formalnego potwierdzenia zakończenia robót budowlanych oraz inwentaryzacji powykonawczej, a część pomieszczeń pozostawała w stanie nieukończonym. Konstrukcja ścian nośnych wykonana jest jako murowana z cegły 5 ceramicznej. Grubość ścian odpowiada rozwiązaniom historycznym (ściany masywne). Przegrody wewnętrzne częściowo murowane, częściowo wykonane w technologii lżejszej w trakcie późniejszych przekształceń. W pomieszczeniach objętych adaptacją widoczne są elementy nowych ścian działowych w technologii bloczkowej. Konstrukcja dachu jest drewniana, o układzie krokwiowym z elementami jętek i płatwi w części starszej oraz rozwiązaniami dostosowanymi do rozbudowanej bryły w części nowszej. Dach wielospadowy o zróżnicowanym nachyleniu połaci, wynikającym z etapowych rozbudów. Pokrycie stanowi blachodachówka ułożona na łatach i kontrłatach. Obróbki blacharskie oraz rynny wykonane są w technologii systemowej. Stan pokrycia wizualnie poprawny, bez widocznych uszkodzeń mechanicznych, jednak brak dokumentacji potwierdzającej zakres i datę wykonania robót dekarskich. Stropy w części pierwotnej o konstrukcji drewnianej belkowej. W obrębie poddasza adaptowanego widoczne są elementy wzmocnień oraz nowe warstwy podłogowe, miejscami wykonane z płyt OSB, co wskazuje na trwający lub nieukończony zakres prac modernizacyjnych. Elewacje wykończone tynkiem cementowo-wapiennym. Powierzchnie tynków nierówne, miejscami zarysowane i z widocznymi śladami napraw. Brak kompleksowego docieplenia ścian zewnętrznych. Stolarka okienna w części wymieniona na PCV, w części starszego typu. Stolarka drzwiowa zróżnicowana pod względem wieku i standardu. Układ funkcjonalny obejmuje pomieszczenia mieszkalne, kuchenne oraz sanitarne na parterze oraz pomieszczenia mieszkalne w obrębie poddasza. Stopień wykończenia jest niejednorodny. W części pomieszczeń wykonano posadzki z paneli podłogowych, w części z płytek ceramicznych, natomiast w pomieszczeniach objętych adaptacją występują podłoża z płyt OSB lub nieukończone warstwy podłogowe. Tynki wewnętrzne cementowo-wapienne, miejscami z ubytkami, spękaniami i widocznymi śladami zawilgocenia. W pomieszczeniach sanitarnych zastosowano okładziny ceramiczne, przy czym ich zakres i stan techniczny są zróżnicowane. Budynek wyposażony jest w instalację elektryczną, wodociągową oraz instalację centralnego ogrzewania. Rozprowadzenie instalacji grzewczej wykonane jest w systemie tradycyjnym z grzejnikami. Odprowadzenie ścieków realizowane jest do bezodpływowego zbiornika (szamba). Instalacje prowadzone są w sposób charakterystyczny dla obiektu modernizowanego etapowo, bez jednolitego standardu wykonania. Ogólny stan techniczny budynku należy określić jako średni do słabego, z widocznym zużyciem technicznym elementów konstrukcyjnych i wykończeniowych oraz brakiem bieżącej konserwacji. Część poddasza objęta przebudową pozostaje w stanie nieukończonym, co wpływa na obniżenie funkcjonalności oraz wartości użytkowej obiektu. Budynek wymaga przeprowadzenia prac remontowych, wykończeniowych oraz uregulowania kwestii formalnych związanych z zakończeniem robót budowlanych. Na dzień oględzin budynek prezentuje ogólny stan techniczny poniżej przeciętnego, z wyraźnym stopniem zużycia zarówno elementów konstrukcyjnych, jak i wykończeniowych. Przeprowadzone w przeszłości roboty budowlane, w tym przebudowa i adaptacja poddasza, nie doprowadziły do uzyskania jednolitego standardu technicznego obiektu. Zakres wykonanych prac ma charakter częściowy i etapowy, a część robót pozostaje nieukończona. Widoczne są oznaki wieloletniej eksploatacji bez systematycznej konserwacji, lokalne uszkodzenia i niedokończone warstwy wykończeniowe, niejednorodność zastosowanych materiałów oraz brak kompleksowej modernizacji budynku jako całości. Stan instalacji oraz elementów wykończenia wskazuje na modernizacje prowadzone w różnych okresach, bez spójnego standardu technicznego. Uwzględniając wiek obiektu, zakres nieukończonych prac adaptacyjnych, brak formalnego zakończenia robót budowlanych oraz widoczne zużycie techniczne, stan budynku na dzień oględzin należy określić jako słaby, z tendencją do raczej lichego, wymagający znaczących nakładów finansowych w celu doprowadzenia go do pełnej sprawności technicznej i użytkowej. Powierzchnia użytkowa została ustalona na podstawie własnych pomiarów wyłącznie dla potrzeb przedmiotowej opinii, do powierzchni użytkowej pomieszczeń zaliczono w zależności od ich wysokości mierzonej w świetle: 100% powierzchni gdy h większe lub równe 2,20m, 50% powierzchni gdy h większe lub równe 1,40m, 0% powierzchni gdy h mniejsze niż 1,40m. Powierzchnia użytkowa przyjęta do dalszych obliczę wynosi 249,48m2

II. 2. Budynek gospodarczy stanowi obiekt wolnostojący, murowany, o jednej kondygnacji nadziemnej, z dachem dwuspadowym o konstrukcji drewnianej, krytym dachówką ceramiczną. Ściany wykonane są z cegły ceramicznej pełnej, bez docieplenia, z widocznymi śladami wieloletniej eksploatacji i lokalnych napraw. Fundamenty murowane, posadowienie bez izolacji odpowiadającej współczesnym standardom budownictwa mieszkaniowego. Obiekt posiada prostą, zwartą bryłę, charakterystyczną dla zabudowy gospodarczej o funkcji pomocniczej. Łączna powierzchnia użytkowa budynku wynosi 50,18 m². Wnętrze podzielone jest na trzy pomieszczenia. Na dzień oględzin dwa pomieszczenia były użytkowane w sposób zbliżony do funkcji mieszkalnej – jedno jako pomieszczenie pełniące rolę kuchni, drugie jako pokój. Adaptacja ta miała charakter nietrwały i nie wiązała się z wykonaniem prac budowlanych zmieniających formalnie sposób użytkowania obiektu. Trzecie pomieszczenie zachowało typowo gospodarczy charakter, z surowym wykończeniem ścian i podłóg oraz bez elementów podnoszących standard użytkowy. Budynek nie spełnia wymagań technicznych i funkcjonalnych przewidzianych dla budynków mieszkalnych. Brak jest instalacji wodociągowej doprowadzonej do obiektu. Instalacja elektryczna została doprowadzona i umożliwia podstawowe użytkowanie pomieszczeń. Ogrzewanie realizowane jest za pomocą kotła opalanego drewnem, bez rozprowadzonej instalacji centralnego ogrzewania – brak systemu grzejników lub instalacji dystrybucji ciepła do poszczególnych pomieszczeń. Rozwiązanie to ma charakter lokalny i prowizoryczny. Stan techniczny budynku należy określić jako słaby. Widoczne są oznaki zużycia materiałów konstrukcyjnych i wykończeniowych, zawilgocenia przegród, brak izolacji termicznej oraz brak standardowych instalacji sanitarnych. Obiekt nie został poddany trwałej modernizacji ani dostosowaniu do wymogów budynku mieszkalnego w rozumieniu obowiązujących przepisów techniczno-budowlanych. Faktyczne użytkowanie części pomieszczeń w sposób mieszkalny nie znajduje odzwierciedlenia w stanie technicznym i formalnym obiektu, który pozostaje budynkiem gospodarczym o ograniczonej funkcjonalności i niskim standardzie użytkowym. Budynek gospodarczy stanowi obiekt wolnostojący, parterowy, o prostej, zwartej bryle i jednej kondygnacji nadziemnej. Powierzchnia użytkowa wynosi 10,77 m² i obejmuje jedno pomieszczenie o charakterze składowo-magazynowym. Obiekt wzniesiony został w technologii tradycyjnej murowanej z cegły ceramicznej oraz częściowo z bloczków betonowych, bez docieplenia i bez wykończenia elewacyjnego w standardzie budynku mieszkalnego. Ściany zewnętrzne wykazują znaczne zużycie techniczne, widoczne są ubytki zaprawy, miejscowe zawilgocenia oraz degradacja powierzchni tynkarskich. Konstrukcja dachu wykonana jest w technologii drewnianej, o układzie jednospadowym, pokryta materiałem o niskim standardzie technicznym (papa / blacha falista), miejscami zabezpieczona prowizorycznie plandeką. Stan pokrycia wskazuje na zużycie i nieszczelności, co może powodować okresowe zawilgocenie wnętrza. Wnętrze pomieszczenia posiada surowy charakter – brak wykończonych tynków, brak izolacji termicznej, podłoga o charakterze betonowym lub gruntowym. Instalacje techniczne nie zostały doprowadzone; brak instalacji wodnej, kanalizacyjnej oraz stałego systemu ogrzewania. Ewentualne zasilanie elektryczne, jeśli występuje, ma charakter prowizoryczny. Stan techniczny budynku należy określić jako słaby. Obiekt wykazuje znaczny stopień zużycia technicznego i funkcjonalnego, a jego przydatność ogranicza się do funkcji pomocniczej o charakterze magazynowym lub składowym. Budynek nie przedstawia cech umożliwiających jego wykorzystanie do funkcji mieszkalnej ani użytkowej bez przeprowadzenia zasadniczych prac remontowych lub modernizacyjnych.

III. Dla obszaru, na którym zlokalizowana jest wyceniana nieruchomość, obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego. Budynki nie są wpisane do rejestru zabytków. Obwieszczenie w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Góra (uchwała nr 11/2013). Uchwała: MPZP Nr: 11/2013, data uchwalenia: 2013-09-30, działka nr 50 posiada w części o pow. 0,1100 ha funkcję RM - tereny zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych, w części o pow. 0,5400 ha. działka nr 49 posiada funkcję ZPs – pastwiska.

56-200 Wierzowice Wielkie, poczta Wierzowice Wielkie

Grunty rolne zabudowane

księga wieczysta (NKW) o numerze LE1G/00072450/5, Sąd Rejonowy w Głogowie V Wydział Ksiąg Wieczystych

489 600,00 zł
(3/4 ceny sumy oszacowania)

4 896,00 zł

652 800,00 zł

65 280,00 zł

14.07.2026 r. 23:59

16.07.2026 r. 10:00 - 23.07.2026 r. 10:00